SAYILI GÜNLER : 

Halk arasında, yıl içerisinde dönüm noktası olarak kabul edilen bazı 
sayılı günler vardır. Bu günler ya uzun yıllar gözlemlenen hava olayları 
ya da bu dönemlerde önemli bir olayın yaşanması sonucunda ortaya 
çıkmıştır. Halk arasında sayılı günler şunlardır:

Gün Dönümü: 
Gün dönümü kiraz ayının 9. günüdür (22 Haziran). Bu tarihten sonra 
hava iyice ısınır. Bu nedenle sebze ekimi bu tarihten sonra yapılır.

Eyyam-Bahur:
Halk takvimine göre kotan ayının 18. günü başlayan (Ağustosun ilk 
haftası) haftada bunaltıcı sıcaklar yaşanır. Bu günlerde çobanlar sürülerini 
gölgelik yerlerde tutmaya çalışır.

Erbain:
Kasım mevsiminin ilk 44 gününde havalar pek sert olmaz ve bu döneme 
“pastırma yazı” denir. Bu tarihten sonra başlayan ve 40 gün süren kuru 
ayaz ve şiddetli soğukların yaşandığı “Erbain” dönemi (Kara kışın 9. günü) 
başlar. Ölümlerin en çok bu dönemde yaşandığına inanılır.

Hamsin:
Erbainden sonra gelen 50 günlük dönemdir. Havalar bu dönemde 
oldukça değişkendir. Halk arasında “Hamsin, kâh üşü,kah ısın.” sözü 
buradan doğmuştur. Halk takvimine göre zemheri ayının 18’ inde (31 Ocak) 
başlar, döl dökümünün başında (21 Mart) sona erer.

Hıdrellez Tipisi:
Halk takvimine göre zemheri ayının 27’sinde (10 Şubat) başlayan ve 
yaklaşık 1 hafta süren tipilere “Hıdrellez Tipisi” denir.

Cemreler: 
ilkbaharda yaşanan; havada, suda ve toprakta meydana geldiğine inanılan 
sıcaklık yükselmelerine denir. Birinci cemre gücük ayının 13’ünde (20 Şubat) 
havaya düşer. Havada bir hafta kaldıktan sonra gece yarısı suya düşer. 
Suda bir hafta kaldıktan sonra toprağa düşer ve bu tarihten sonra havalar 
ısınır.

Berd’ül Acüz- Kocakarı Soğukları- Nenenin Gıdikleri- Harç-Borç: 
Bu dönem gücükün son dört günü ile döldökümünün (mart) ilk üç gününü 
kapsar. Normalde havaların ısınmaya başlamasına rağmen bu haftada 
hava çok soğuk olur. Bunun da bir hikayesi vardır: 
”Çok eski tarihlerde, bir köyde oğlakları (Gıdik) çok sevdiği için koyun yerine 
keçi besleyen bir nine yaşarmış. Her yaz yaylaya çıkan nine, bir sene 
zamanı gelmediği halde havaların ısınmasına aldanarak gücük ayının 
sonunda yaylaya çıkar. Bir iki gün yaylada kalır ve havaların sıcak olması 
hoşuna gider. Bunun üzerine kış ayı ile alay eder ve kış ayı 4 gün 4 gece 
kar yağdırıp tipi estirir (gücükün son dört günü). Ancak nine ve oğlakları 
(Gıdik) ölmeyince kış, döl dökümü ayından (mart) üç gün borç alır, 7 gün 
7 gece fırtına estirir, nine ve gıdikleri ölür.

Mart’ın Dokuzu- Leylek Fırtınası:
Halk takvimine göre döl dökümü (mart) ayının sekizini dokuzuna bağlayan 
gece Hacı Leylek gelir. Gelirken de beraberinde kar ve tipi getirir. Bir gün 
önce iyi olan havalar o gün soğuk olur.

Abril’in Beşi :
Yağmur ayının beşi (18 Nisan) hava çok soğur. Bu gece genç hayvanlar hariç, 
bütün hayvanlar ahırlarda beslenir. Zira bu soğukta kıştan yeni çıkan ve 
bünyeleri zayıf olan hayvanların dayanamayacağına inanılır. Bu günün diğer 
bir ismi de Camuş (Manda Kıran) dır.

Sitte-İ Sevr: 
Yağmur ayının 9’unda (21 Nisan) başlayan ve 6 gün süren soğuk ve fırtınalı 
günlere denir. Bu günlerle ilgili olarak “Sitte-i Sevür, kapıyı çevür.” diye bir 
cümle bulunmaktadır